Etika seksuale islame ndryshon thellësisht nga ajo e krishterimit, dhe kjo për shkak të natyrës gjithëpërfshirëse të Shari‘ah-it islam. Në këtë drejtim, Bertrand Russell shprehet: “Prijësit e mëdhenj fetarë, me përjashtim të Muhammedit dhe Kong Fu-së [Konfucit] (nëse ky i fundit mund të përkufizohet si fetar), kanë qenë përgjithësisht pothuajse shpërfillës ndaj zhvillimeve shoqërore dhe politike, duke u përpjekur që të përqendroheshin tek përsosmërimi i shpirtit përmes meditimit dhe përsiatjes, disiplinës dhe vetëmohimit.” .
Nuk ka asnjë pikë dyshimi se Islami nuk tregohet kurrë një herë shpërfillës ndaj problemeve dhe zhvillimeve shoqërore