معنویت معتبر نهایتا مبتنی بر وحیی از جانب روحالقدس براساس اصول تغییرناپذیر است. علم متجدد نیز مبتنی بر مجموعهای از مقدمات است، اما این مقدمات از آسمان نازل نشدهاند; بلکه دستاورد آن فیلسوفانی هستند که عناصری را به هم تافتهاند که الگویی را میسازد که علم متجدد از قرن هفدهم به بعد در چارچوب آن کار کرده است. این نکته به قدر کافی عجیب است که تنها طی چند دهه اخیر، وابستگی علم متجدد به یک جهانبینی و یک الگوی واقعیت مادی، دستکم در برخی از حلقهها مقبول واقع شده است; در عین حال که اکثریت تحصیلکردگان متجدد همچنان بر این باورند که دین یا معنویت، مبتنی بر ایمان و مفروضات خاصی درباره سرشت واقعیتند و علم تجربی، برعکس، مبتنی بر عقل استدلالگر و مشاهده است. در واقع، هر دو مبتنی بر ایمان به مجموعهای از معارفند که از نظر دین، حقیقت تلقی میشوند و از نظر علم، مقدمات و مفروضات اساسی.